piątek, 8 marca 2013

Wiarygodność zduńskowolskich ugrupowań

W procesie poszukiwania lidera opozycji, który może przejąć władzę, utrzymać ją i działać dla dobra miasta, naturalne jest szukanie potencjalnych nowych twarzy wśród już istniejących i lansujących się od czasu do czasu lokalnych ugrupowań politycznych. Im bliżej wyborów tym konferencji będzie więcej. Czy coś z tego wynika dla przeciętnego mieszkańca? Sami oceńcie. 
Weźmy na początek lokalne struktury PiS. Ostatnio mieliśmy konferencję:


Szpital, bezrobocie, inwestorzy. Ważne sprawy, społecznie nośne i mające dalsze konsekwencje. Oczywiście, że miasto ma o wiele większe możliwości walki z bezrobociem niż indolentny PUP. Z tym wiąże się dobra oferta inwestycyjna i pozyskanie inwestorów: strategicznego i kolejnych. 
"- To, co trzeba robić, to prowadzić jak najmniej restrykcyjną politykę fiskalną wobec przedsiebiorców - podkreślał Daniel Stec."
Pięknie ale jak? Czy pan Stec przedstawił konkretny pomysł? Nie. Sztuka dla sztuki. Mówienia. I pokazania się. Prezydent wbrew pozorom nie jest całkowicie zależny od władz "wyższych", centralnych czy nic nie może w kwestii podatków. Podstrefa ŁSSE (Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej) to jedna sprawa, druga, reklama terenów: foldery w języku angielskim, niemieckim, rosyjskim czy francuskim. A nawet i chińskim. Takie foldery nie są drogie a można tam dodać kilka informacji o mieście ze zdjęciami. Usługa tłumaczenia także nie jest czymś co stanowi barierę nie do przeskoczenia. Zresztą, zapewne w samym urzędzie miasta znajdzie się chociaż 1 (słownie: jedna) osoba władająca dobrze przynajmniej językiem angielskim. Druga kwestia: współpraca z powiatem i inwestorami prywatnymi w celu ujednolicenia oferty inwestycyjnej. Może mnie coś ominęło ale wbrew różnym gadkom, nie widzę współpracy. 
Trzecia kwestia: udział w targach i konferencjach, wykorzystywanie każdej okazji do promocji miasta: posługiwanie się ludźmi kultury, politykami, ludźmi sportu, współpraca z organizacjami pozarządowymi. Wreszcie: miasta partnerskie. Wszystko kuleje albo niczego nie ma. Liczą się jedynie stołki.

"Zdaniem działaczy PiS miasto powinno kupować wzorem sasiedniego Sieradza terenu nadające się na tereny inwestycyjne oraz wprowadzać ulgi zamiast podwyżek za media czy podatki.
- Jesteśmy w trakcie opracowywania programu, który pomoże przyciagnąć inwestorów - zapowiada Paweł Mataśka."
Czekam na konkrety. 
Na razie są dla mnie niewiarygodni. Czy wyrzucono ze struktur panów Cybulę i Kolędę? Właśnie :) 

"Zarząd Terenowy PiS w najbliższym czasie będzie chciał wyjaśnić szczegóły zaistniałej sytuacji i jak zapowiada Paweł Mataśka, wyciągnie z niej odpowiednie wnioski."

Rzućmy okiem na lokalne struktury PO. Pięknie piszą na blogu o różnych sprawach. Co ich boli, jak to leżą im głęboko sprawy finansów i zarządzanie miastem w tym kadry i w ogóle "pochylają" się ciągle nad bolączkami mieszkanców. A jednocześnie w przypadku naboru na dyrektora biura edukacji (lub edukacji, kultury i sportu) zapadła cisza. Były oczywiście słowa dezaprobaty, również się "pochylili":


"Tak więc zasugerowaliśmy możliwość powołania na dyrektorka Biura Edukacji, Kultury i Sportu w zduńskowolskim magistracie członka naszego koła Panią Jolantę Ziębę-Gzik. Choć nikt nie rodzi się dyrektorem, to mając na względzie jej kwalifikacje i dotychczasowe doświadczenie, mamy głębokie przekonanie , że pani Jolanta da sobie doskonale radę. Po co więc to piszemy. Ano po to, że jak zwykle wkurzający jest sposób powołania rodzący, nawet przy wyborze dobrego kandydata, niesmak. Pozostawienie niedomówień o przyczynach rezygnacji drugiej kandydatki budzi w wielu podejrzenie kolejnego przekrętu."
Ale czy coś z tego wynika? Nic. Czy kandydatka zrezygnowała? Nie. Jak mawiają, pic na wodę, fotomontaż. Pecunia non olet.

To tylko dwa przykłady. Mógłbym dopisać co najmniej jeszcze jedno ugrupowanie ale zostawię sobie na deser :)
Zduńskowolska "opozycja" jedynie udaje opozycję. Teatr dla gawiedzi.

czwartek, 7 marca 2013

Z życia prasy

Cykl powinienem nazwać: "obrazki zduńskowolskie."
Obrazek pierwszy: wczesne godziny przedpołudniowe, jedno ze zduńskowolskich osiedli mieszkaniowych. Widoczny pan w niebieskawym kombinezonie roznoszący płachty po klatkach. Zadrukowane płachty. Rzut oka pozwala stwierdzić, że płachta składa się z egzemplarzy gazetki agitprop zwanej popularnie "śmieciówką." Ktoś bardziej poinformowany doda, że ubiór pana wskazuje na zatrudnienie w spółdzielni mieszkaniowej. Gazetki agitprop lądują bezpośrednio w skrzynkach pocztowych, nie- w skrzynkach na ulotki reklamowe. Ktoś inny zadziwiony zapyta, jak to, a przecież się żarli i bili (miasto<-> spółdzielnia). Widocznie teraz się kochają.

Obrazek drugi: wczesne godziny wieczorne. Pan na rowerze ładuje ulotki do skrzynek reklamowych. Ale czy na pewno ładuje? Nie. On wyjmuje ulotki ze skrzynek reklamowych i wkłada do torby. W głowach pojawia się pytanie i za chwilę wskakuje właściwa odpowiedź: makulatura. Gdyby gazetki agitprop lądowały tam gdzie powinny jako materiały reklamowe i ulotki wielu mieszkańców osiedli byłoby pozbawionych tak wyrafinowanej formy rozrywki intelektualnej jak wypociny sygnowane nazwiskami członków "redakcji" :) Przyjemne z pożytecznym.

Obrazek trzeci: cały dzień. Na słupach i tablicach w mieście da się znaleźć plakaty reklamujące nie byle jaki show. Show chippendalesów. Dlaczego nie? Doskonały sposób na promocję miasta. Znany lokalny itd. dał już nam przykład show:



Wiosenne porządki

Czuć już zapach wiosny, niedługo spadnie pierwszy wiosenny deszcz, wszystko będzie kwitło. "Przebiśniegi" pojawiały się już wcześniej, na osiedlach trochę posprzątano, na ulicach i chodnikach jest różnie. Można zbierać piasek z chodnika (na zimę przyszłą?) albo szybkim krokiem wystukiwać rytm naszego miasta bez uduszenia się kurzem. W parku praca wre. Zaczną się łataniny dróg. Kiedyś okrągły facet obiecywał krew,  łzy, pot i trud. Nam prezydent obiecuje ciągle, że Zduńska Wola zmienia się na ładniejszą (przy okazji wyludnia) i rozwijającą się (cokolwiek znaczy takie pustosłowie) a w rzeczywistości smutniejszą (bezrobocie).

W ramach kurzu i łez a pewnie i trudu mamy miejskie ulice jak marzenia reżyserów horrorów. Można stworzyć ładny zestaw ulic do natychmiastowego utwardzenia i niech nikt mi nie powie, że nie da się. Da się, o czym świadczą wcześniejsze wylewki asfaltowe na osiedlach w ramach "bieżącego utrzymania dróg." Znając życie, prezydent nie będzie oryginalny (jeśli porozumie się z panem Niedźwieckim albo na odwrót) i zaproponuje utwardzenie przez wysypanie tłucznia albo wyrównanie spychaczem. Nic to nie da o czym z pewnością mogą dużo opowiedzieć "szczęśliwi" mieszkańcy ulic z wysypanym tłuczniem. 


Ulice: Wiejska, Kacza, Prosta, Niemcewicza, Borowa, Kwiatowa, Świerkowa, Kołłątaja, Zduńska przy zalewie, Zielonogórska. Przy dobrych chęciach i nawet nie proponując full serwisu ulicznego (droga, chodnik, ścieżka rowerowa) z pewnością w ciągu roku da się zrobić co najmniej 3/4 ze wspomnianych ulic, nawet jeśli chodnik byłby tylko po jednej stronie. Ale po co? Zbudujmy ratusz. A ludzie uczciwie płacący podatki, Zduńskowolanie rodowici, nie z odzysku jak niektórzy "władcy", niech taplają się w błocie, łamią nogi, niech im zalewa podwórka i posesje albo niech w całkowitej ciemnością chodzą z latarkami. Co tam 3 czy 5 dni bez latarni na ulicach, jakieś tam posterunki energetyczne, grunt, że "nasi" mają radochę ze szklanego potworka.


Mieszkaniec ulicy Kwiatowej ma rację, doraźne równanie nic nie da. Aby pokazać skalę problemu wkleję zdjęcia zrobione wcześniej, otrzymane od innego mieszkańca ulicy:


Tak właśnie wyglądają drogi w mieście pod miłościwie nam panującym obecnym prezydentem. Nie mamy jednak powodu się martwić, prezydent ma kolejne "fantastyczne" pomysły:


Proponuję w prezencie kupić mu zestaw małego rozbiórkowego albo klocki do budowy wież, ratuszów, pałaców i kosmodromów. Zduńską Wolę niech już zostawi w spokoju.

niedziela, 3 marca 2013

Mauzoleum, akwarium, szklany dom

Futurystyczna bryła, nowatorska koncepcja, piękne połączenie tradycji ze współczesnością, wymarzone miejsce spotkań wielu pokoleń, centrum odnowy kulturalnej i integracji, jednym słowem: ratusz. Żartowałem, nikt poza władzą nie nazwałby w tak zabawny sposób potworka, który się z mozołem wytwarza i unosi na Placu Wolności. O ile od biedy da się uznać, że ratusz mógłby kiedyś stanąć, o tyle akurat ten projekt w obecnej sytuacji miasta jest po prostu policzkiem (czy plaskaczem) wymierzonym lokalnemu społeczeństwu.

Krótka sonda przeprowadzona wśród tych i owych daje dość zaskakujące wyniki. Ratusz zowią szklanym domem, akwarium, pałacem dla kur, budglasem, butelką, szklaną górą, zwierzyńcem, lornetą, fistaszkiem, zemstą wędkarzy. 

Parę miesięcy temu znałem raptem kilka określeń, a tu proszę, humor w narodzie nie ginie i błyskawicznie rodzą się nowe określenia "sztandarowej inwestycji" Zduńskiej Woli :) W komentarzu na portalu internetowym spotkałem określenie: mauzoleum i przyznam, że jest całkiem trafne. Na świecie istnieje lub istniało takich wiele: mauzoleum Lenina, Hindenburga, w Halikarnasie, Tadź Mahal, Mao Zedonga. Z pewnością dostawienie 5 czy 6 fontann nie zmieni tak wspaniałego projektu. Zresztą, dlaczego tylko 6 a nie 28? A co 100 metrów oczka wodne.

W ramach odpoczynku od ponurych wizji, stan chodnika w Sieradzu, ścisłe centrum miasta. Dlaczego Sieradz? Nie chrzęścił mi piasek pod nogami w przeciwieństwie do niektórych ulic w Zduńskiej Woli.


piątek, 1 marca 2013

Gościnni do przesady

Zduńska Wola była zawsze miastem gościnnym. Przygarnialiśmy biednych i dawaliśmy zarobić bogatym. Były i biedne warsztaty i strajki a także całkiem spore fortuny. Tolerancja i życzliwość szły w parze z gościnnością. Pojawia się pytanie, czy nie jesteśmy zbyt gościnni? Powiecie, jak można być zbyt gościnnym?
Zbyt gościnny gospodarz nie odezwie się gdy plują mu w twarz. Dla dobra miasta, rodziny, domu, nie będzie reagował na gburowate zaczepki ani ordynarne łajdactwa. W końcu, gość w dom, Bóg w dom. 

Odbiciem gościnności jest wiersz autorstwa Romana Gorzelskiego pod tytułem "Białe miasteczko" z broszurki Jerzego Knopa, "Zduńskowolskie szkice", z 1984, strona 2:

"Białe miasteczko,
Miejsce szczęścia i prawdy.
Wreszcie w nim jesteś.
Dojść tu chciałby dziś każdy.
Żyją w nim długo,
Przez całą wieczną młodość.
Obcy, włóczęga:
Witany jak drogi gość!
Pory roku
Cicho chodzą po mieście.
Długo błądziłeś,
U celu jesteś wreszcie!
Radość istnienia
Śmiechem pędzi przez pola,
Poprzez ulice:
Śnieżna to Zduńska Wola..."

W imię tej fałszywie pojętej gościnności doprowadziliśmy do sytuacji, w której rządzą nami nie-rodowici Zduńskowolanie, mieszkający w mieście, dorastający w nim, pracujący i żyjący ale Zduńskowolanie z odzysku, nie czujący miasta, działający w zasadzie na jego szkodę, mniej czy bardziej widocznie. Zduńskowolanie przyszywani z wiosek i miasteczek obok (Szadek), w końcu- przedstawiciele miast tradycyjnie obcych czy wrogich:  z Sieradza i okolic. Od razu dopiszę, że nic nie mam do mieszkańców małych miasteczek i wsi i jestem za wzbogacaniem pierwiastka miejskiego o nowe prądy i żywioły ale wszystko w ramach odpowiednich proporcji :) Zduńskowolanie, których nie widać na mieście, w sklepach, podczas imprez. Nie znający bolączek mieszkańców, nie podróżujący komunikacją miejską, odizolowani od "szarego człowieka", przebywający w gronie podobnych im...przyszywanych "Zduńskowolan."

Przyszli prezydenci, dyrektorzy, urzędnicy, przedsiębiorcy, ludzie kultury, sportowcy, są wśród nas. Są mieszkańcami takimi jak ja i wy. Dajcie im szansę zamiast wspierać ludzi obcych. Nie ma sensu tracić czasu na głupie pomysły i radosną twórczość ludzi znikąd.